پرش به محتوا
خانه » مروری جامع بر اهمیت جنبه های روانی در ایجاد و حفظ روابط سالم در محیط کار

مروری جامع بر اهمیت جنبه های روانی در ایجاد و حفظ روابط سالم در محیط کار


مراقبت و مراقبت از همکارانتان چه از نظر شخصی و چه از نظر حرفه ای هوشمندانه است.

روابط سالم در محل کار، رضایت شغلی را بهبود می بخشد و به شادی و رفاه کلی کمک می کند.

روابط سالم نیاز به مراقبت و توجه به دیگران دارد.

شرایط دشواری ممکن است بین همکاران ایجاد شود، اما مراحلی برای مدیریت بهتر تعارض در محل کار وجود دارد.

اگرچه ترتیبات دورکاری زیاد شده است، اما هنوز نیاز به احساس تعلق در محل کار و احساس ارتباط و اجتماع وجود دارد. کیفیت روابط ما در محل کار این قدرت را دارد که ما را در کار مشغول نگه دارد (Caillier, 2017) یا ما را دور کند. پرورش این روابط می تواند منجر به بهره وری بالاتر، احساس وفاداری قوی تر به سازمان شما و احساس رفاقت شود. مراقبت از همکاران یک سرمایه گذاری عاقلانه است.

خودآگاهی، خودشناسی و اصالت

قبل از اینکه بتوانیم واقعاً به دیگران اهمیت بدهیم، باید به اندازه کافی مراقب باشیم تا خود را به وضوح ببینیم. سه عنصر کلیدی برای حفظ روابط سالم در محل کار یا هر جای دیگر ضروری است. این خودآگاهی، خودشناسی و آسیب پذیری کافی برای وارد کردن خود واقعی و ناقص شما به روابطتان است.

تنها هدیه واقعاً معناداری که به یک رابطه می دهید خودتان هستید

هر چه بیشتر خودمان را بشناسیم، در روابطمان بهتر به نظر می رسیم و یک رابطه قدرت دگرگون کننده بیشتری می تواند به ما بدهد.

برای حضور کامل در یک رابطه، باید یکدیگر را به خوبی بشناسید. این به معنای آگاهی از نقاط قوت، آسیب پذیری و فرصت های رشد است. همچنین شامل ترس شما از دیگران، تعصبات، و تمایل به تصدیق این است که چگونه این چیزها می توانند در روابط شما با دیگران تداخل ایجاد کنند.

در حالی که داشتن برخی مقاومت ها یا فرضیات منفی در مورد دیگران که متفاوت هستند، امری انسانی است، خوب نیست که اجازه دهید آنها مانع روابط کاری شما شوند.

نقاط قوت ما معمولاً برای دیگران کاملاً قابل مشاهده است. به عنوان مثال، ممکن است شما را به عنوان قابل اعتماد، مطمئن، قابل دسترس یا برون‌گرا توصیف کنند. اینها مناطقی از ما هستند که برای رشد آماده هستند و ممکن است سعی کنیم آنها را کم اهمیت جلوه دهیم یا پنهان نگه داریم. با این حال، این ویژگی ها می تواند بر توانایی ما برای ایجاد روابط معتبر در محل کار تأثیر بگذارد.

روابط سالم نیاز به مراقبت و توجه به دیگری دارد

مارتین بوبر (1923) رابطه من-تو را به عنوان آوردن کل خود به ملاقات دیگری و تصدیق و درگیر شدن با کل خود دیگری تصور کرد. این در مورد ملاقات با آگاهی، اصالت، احترام و مهمان نوازی است. شما به وجود یکتایی و یکپارچگی در یک فرد اشاره می کنید که از گوش دادن و پاسخ دادن واقعی ناشی می شود. رابطه I-T دو طرفه است: هر دو کاملاً درگیر گفتگو هستند. این رابطه متقابل، مطیع، لحظه ای و به وضوح منجر می شود، اما دوام ندارد. من – شما دنیایی از ارتباط را ایجاد می کنید و همیشه در زمان حال هستید، چه اتفاقی می افتد (رویداد). برخلاف رابطه «من»، در رابطه «من»، شما فردی را کمتر از خودتان یا بیشتر به عنوان یک شی یا ابزاری برای کمک به رسیدن به هدف می بینید.

وقتی در یک محل کار دلسوز با همکاران ارتباط برقرار می کنیم، حس خود و عزت نفس ما تقویت می شود و جامعه ای دلسوز ایجاد می شود. ما احساس می کنیم شنیده شده و امنیت داریم. در این محیط، معنای مشترکی با همکاران ایجاد می کنیم. ما برای یکدیگر جای تعلق ایجاد می کنیم. ما می توانیم نظرات مختلفی را بشنویم و به اشتراک بگذاریم، اما نه با هدف تغییر دیگری، بلکه با روحیه یادگیری در مورد دیگری و شاید رشد.

ناهماهنگی رخ خواهد داد، چه در دیدگاه ها، چه در باورها و چه در ارزش ها. اما ما سعی می کنیم به فضای جدیدی برویم، حتی زمانی که میل به کناره گیری یا ترک را احساس می کنیم. مراقبت از دیگری ما را از پیچ و تاب باز می دارد. آن را بیرون می آوریم. روابط همیشه صلح آمیز نیستند، اما مراقبت ما را به سمت روش جدیدی برای درک، ارتباط یا توسعه سوق می دهد. با اعتراف به انسانیت خود و آوردن تواضع، می توانیم در جهت آشتی تلاش کنیم. وقتی رنجش یا نارضایتی را در خود جای می دهیم، به خود، جامعه محل کار و پتانسیل رشدمان آسیب می زنیم.

در حالت ایده‌آل، ما رشد می‌کنیم و از وضعیت موجود فراتر می‌رویم و به فضایی از روش‌های جدید بودن و درگیر شدن می‌رسیم. تغییر/تکامل/شروع می‌تواند گیج‌کننده باشد، اما در محیط کاری که از آوردن تمام خود به کار و مراقبت از یکدیگر پشتیبانی می‌کند، روابط می‌توانند عمیق‌تر شوند و ریسک کنند.

بهترین راه برای هدایت روابط دشوار در محل کار

1. یک نفس و یک لحظه با خودتان باشید. به یاد داشته باشید که نمی توانید دیگران را مجبور به تغییر کنید. تنها کسی که می توانید تغییر دهید خودتان هستید. تغییر پاسخ ها، نگرش ها یا انتظارات می تواند روابط شما را بهبود بخشد. زمانی که همکاران باعث ناراحتی یا درد شما می شوند در کنار خود باشید. افکار، احساسات، عواطف و تجربیاتی که در سر و بدن شما اتفاق می افتد را بپذیرید. به هیچ یک از این پاسخ ها بسنده نکنید. فقط آنها را تصدیق کنید و بگذارید مانند ابرهایی در آسمان بروند. روی لحظه تمرکز کنید و بی حرکت بمانید. وقتی روی حضور و لحظه تمرکز می‌کنید، اجازه نمی‌دهید مبادلات، ناامیدی‌های گذشته، یا نگرانی‌ها در مورد تعاملات آینده، افکار شما را رنگ کند – و این موهبت زمان حال است.

2. فعالانه در عدم قضاوت شرکت کنید. دیگران را قضاوت نکنید و خودتان را قضاوت نکنید. روی حقایق یک موقعیت تمرکز کنید و به آنچه «درست» است توجه کنید، نه فقط به آنچه که فکر می کنید درست است. سپس خود را به چالش بکشید تا ببینید “چه چیز دیگری می تواند درست باشد” که من در نظر نگرفته ام. با عدم قطعیت یک موقعیت روبرو شوید و عمیق تر کاوش کنید.

3. دیدگاه خود را کنترل کنید. همچنین مهم است که مشاهده و تصدیق کنید که دیدگاه شما چگونه تعامل را شکل می دهد. گاهی اوقات دیدگاه های ما به دلیل تجربیات گذشته، سوگیری ها یا اطلاعات از دست رفته منحرف می شود. کنجکاوی و همدلی را به مبادلات دشوار بیاورید تا دیدگاه خود را به طور کامل درک کنید. همدردی کنید و دنیا را از چشمان طرف مقابل ببینید. از آنجا که هر رفتاری هدفی دارد، خودتان را به چالش بکشید تا بفهمید طرف مقابل با اعمالش چه می کند.

4. به دنبال نقاط مشترک بین خود و دیگران باشید. مشترکات ما با دیگران بسیار بیشتر از آن چیزی است که گاهی تصور می کنیم. هنگام تلاش برای غلبه بر یک موقعیت دشوار با یک همکار، فهرستی از اهداف، ارزش‌ها، نگرش‌ها و ویژگی‌هایی که با آنها به اشتراک می‌گذارید بنویسید. با شناخت شباهت‌هایمان، حس وحدت ایجاد می‌کنیم و این به ایجاد روابط کمک می‌کند. حتی اشتراک‌گذاری ویژگی‌های منفی می‌تواند وسیله‌ای برای ایجاد پیوند باشد. مبارزات مشترک در محل کار می تواند روابط منسجمی ایجاد کند.

5. روی “ستاره شمالی در محل کار” خود تمرکز کنید. فراموش نکنید که چرا در جایی هستید که هستید. چرا شرکتی را که در آن کار می کنید انتخاب کردید و چرا شرکت شما را انتخاب کرد؟ وقتی روی تصویر بزرگ‌تر تمرکز می‌کنید، ناراحتی‌های کوچک را می‌توان دید. نگران چیزهای کوچک نباش. روی “کارهای بزرگ” که شما و همکارانتان مایل به انجام آن هستید تمرکز کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *