پرش به محتوا
خانه » اهمال کاری و هر چیزی که در مورد آن نمی دانید!

اهمال کاری و هر چیزی که در مورد آن نمی دانید!

  • از


همه ما مقصریم که گاهی اوقات به تعویق می اندازیم، زیرا همیشه حواسمان به چیزی جالب تر از کاری که در دست داریم پرت می شویم. و ما معمولا به خود می گوییم که این چیز مهمی نیست زیرا بزرگترین ناجی ما دقیقه 90 است و وقتی در آن حالت هستیم، می توانیم همه چیز را به بهترین شکل ممکن انجام دهیم، حتی ممکن است آن را به شوخی بگیریم، در حالی که زمین می خوریم. قربانی انواع بی احتیاطی

به تعویق انداختن کار به معنای به تعویق انداختن یا به تعویق انداختن یک کار فوری است که می تواند به شدت به کارایی کار آسیب برساند.

یک مطالعه در سال 2015 نشان داد که یک فرد به طور متوسط ​​بیش از 55 روز در سال را به تعویق می اندازد و هر روز حدود 218 دقیقه را برای کارهای بی اهمیت تلف می کند. معادله ریاضی آن به صورت زیر است:

79570 دقیقه = 55.3 روز = 365 * 218 دقیقه در روز

خیلی وقت تلف شده!

ما باید با اهمال کاری مقابله کنیم و این با آگاهی بیشتر در مورد این مشکل محقق می شود. فقط از این طریق می توانیم در رسیدن به اهدافمان موفق باشیم.

در اینجا پنج نوع اهمال‌دهنده وجود دارد، مشخص کنید که کدام نوع اهمال‌کننده هستید.

برای اینکه بفهمید چرا به این راحتی کارها را به تعویق می اندازید، در اینجا پنج نوع مختلف تعویق را معرفی می کنیم.

نوع 1: کمال گرا

اینها افرادی هستند که بیش از حد به جزئیات سطحی کار توجه می کنند. کمال گراها از شروع می ترسند زیرا تلاش می کنند تا تمام جزئیات را انجام دهند. آنها همچنین ممکن است در شروع فرآیند مشکل داشته باشند زیرا از حرکت رو به جلو می ترسند.

نکاتی برای کمال گرایان

به جای اینکه اجازه دهید وسواس شما در مورد جزئیات تمام وقت شما را بگیرد، اهداف وظایف خود را روشن کنید و برای هر کدام یک محدودیت زمانی برای مبارزه با این نوع اهمال کاری تعیین کنید. این باعث می شود که روی هدف خود متمرکز شوید و کار خود را در مهلت مقرر تکمیل کنید.

به عنوان مثال: اگر می خواهید گزارش بنویسید، ابتدا هدف گزارش را مشخص کنید.

اگر هدف گزارش ارائه تغییرات در داده های چند ماه گذشته است، وقت خود را با نوشتن کلمات فانتزی تلف نکنید. به جای تمرکز بیشتر روی شکل ها و نمودارها. اطمینان حاصل کنید که هدف قابل دستیابی است و نیازی به کار روی چیزهایی نیست که به شما در رسیدن به هدف نهایی کمک نمی کند.

نوع 2: رویاپرداز

اینها کسانی هستند که ساختن یک برنامه عالی را بیشتر از اجرای آن دوست دارند. آنها بسیار خلاق هستند اما در انجام یک کار مشکل دارند.

توصیه ای برای رویاپردازان

برای متوقف کردن تخیل بی پایان خود با این نوع اهمال کاری، با تعیین اهداف روزانه مشخص (و دست یافتنی) بر اساس چارچوبی هوشمندانه، به حالت عادی بازگردید. یک هدف تعیین کنید و آن برنامه را به کارهای کوچکتر تقسیم کنید تا بتوانید فوراً اقدام کنید.

به عنوان مثال: اگر خواب می بینید که زودتر از خواب بیدار می شوید، یک هدف مشخص برای آن تعیین کنید: “من می خواهم به مدت 3 هفته هر روز ساعت 6:30 صبح از خواب بیدار شوم.”

سپس آن هدف را به وظایف کوچکتر تقسیم کنید:

  • از امشب به بعد قبل از ساعت 11 شب میخوابم
  • یک زنگ هشدار تنظیم کنید تا به شما یادآوری کند که زود به رختخواب بروید
  • قرارهای دوستانه را زودتر برنامه ریزی کنید تا بتوانید زودتر به رختخواب بروید
  • هفته اول حتی در روزهای غیر کاری هم ساعت 7:30 صبح بیدار می شوم
  • آخر هفته ها صبح ها به شنا یا دویدن بروید

همچنین، هنگام انجام کار باید پیشرفت خود را در نظر داشته باشید. ورودی و خروجی خود را برای هر کار ارزیابی کنید تا بتوانید به راحتی تشخیص دهید که کدام کارها صرفا اتلاف وقت و اهمیت کمی دارند. این می تواند به شما کمک کند روی انجام کارهایی تمرکز کنید که نتایج مثبتی به همراه دارد و سودمندی کار را بهبود می بخشد.

نوع 3: فرار / خود خرابکاری

افراد مضطرب از انجام وظایفی که فکر نمی کنند از عهده آنها برآیند می ترسند. آنها ترجیح می دهند وقتی مرتکب اشتباهی می شوند، کار را به تعویق بیندازند تا اینکه توسط دیگران قضاوت شوند.

نکاتی برای فرار مردم

چک کردن ایمیل اغلب وسوسه انگیز است، اما پاسخ دادن به ایمیل را اولین چیز در لیست کارهای خود قرار ندهید. اغلب ایمیل ها بی اهمیت هستند، اما قبل از اینکه متوجه شوید، زمان و انرژی ذهنی شما را تخلیه می کنند.

در عوض، برای مبارزه با این نوع اهمال کاری، ابتدا روی بدترین کارها تمرکز کنید. صبح را به کارهایی بگذرانید که شما را به چالش می کشد. این به شما احساس موفقیت می دهد و به شما کمک می کند تا به یک روز پربار تبدیل شوید.

سعی کنید وظایف خود را به وظایف فرعی کوچکتر تقسیم کنید. دریابید که برای یک کار چقدر زمان و انرژی لازم است و محاسبات واقع بینانه انجام دهید.

به عنوان مثال: به نظر می رسد نوشتن یک گزارش 2000 کلمه ای زمان و تلاش زیادی را می طلبد، و فقط شروع کار دلهره آور به نظر می رسد. اما آیا راهی برای شکستن آن به قطعات کوچکتر وجود دارد تا کمتر ترسناک شود؟

می توانید این روش را امتحان کنید:

  • مقدمه: حدود 100 کلمه (15 دقیقه)
  • مطالب (5 دقیقه)
  • بیانیه وضعیت مالی: نمودار با 100 کلمه متن پشتیبانی (20 دقیقه)
  • مطالعه موردی: ارائه 3 مورد بر اساس مدل کسب و کار جدید در حدود 400 کلمه (هر کدام حدود 40 دقیقه)
  • نتیجه گیری: حدود 800 کلمه (30 دقیقه)

الان خیلی راحت تر به نظر می رسد، اینطور نیست؟

نوع 4: بحران ساز

فردی که بحران ایجاد می کند، عمداً انجام کارها را تا آخرین لحظه به تعویق می اندازد. چنین افرادی لحظات نود دقیقه ای (لحظه های بحرانی) را هیجان انگیز می دانند و معتقدند که در شرایط تحت فشار بهترین عملکرد را خواهند داشت و در نتیجه مدیریت زمان ضعیفی دارند.

توصیه هایی به افراد بحران زده

مجبور شدن به عجله در کاری برای اجرای بهتر فقط یک توهم است زیرا جایی برای بررسی اثر برای بهتر شدن آن باقی نمی گذارد.

اگر همیشه کارها را به لحظه آخر رها می کنید، تکنیک پومودورو را که توسط کارآفرین ایتالیایی فرانچسکو سیریلو ابداع شده است، امتحان کنید.

روی تکمیل کار در فواصل کوتاه تمرکز کنید و سپس به خودتان استراحت کوتاهی بدهید تا ریکاوری کنید و دوباره شروع کنید.

به عنوان مثال: از یک تایمر استفاده کنید و وظایف پیچیده خود را به جلسات کوتاه و قابل مدیریت تقسیم کنید. بین جلسات کوتاه مدت استراحت ریکاوری به خود بدهید.

در حالی که استراحت منظم و شارژ مجدد مغز می تواند کارایی شما را افزایش دهد، انجام کارها در زمان مناسب به شما زمان کافی برای انجام مجدد و بهتر انجام دادن آن می دهد.

نوع 5: زنبور مشغول

این نوع اهمال‌کننده‌ها همان افراد بداخلاق هستند. آنها در رتبه بندی وظایف مشکل دارند زیرا یا کارهای زیادی برای انجام دادن دارند یا از کار کردن روی چیزی که فکر نمی کنند ارزش تلاششان را دارد امتناع می کنند. آنها نمی دانند چگونه بهترین چیز را انتخاب کنند و فقط تصمیم گیری را به تعویق می اندازند.

توصیه برای افراد پرمشغله

زمانی که با این نوع اهمال کاری مواجه می شوید، باید اولویت های خود را مشخص کنید. کارهای مهم باید بر کارهای فوری اولویت داشته باشند، زیرا “فوری” همیشه به معنای مهم نیست. شما فقط زمان و انرژی زیادی دارید و نمی خواهید آن را برای چیزهایی که مهم نیستند هدر دهید.

اهداف کاری و نتایج مورد انتظار خود را مشخص کنید. وظایف مهم آنهایی هستند که دارای ارزش افزوده بلندمدت هستند.

پاسخ دادن به ایمیلی که می گوید «لطفا در اسرع وقت با من تماس بگیرید» فوری به نظر می رسد، اما قبل از پاسخ دادن به آن ایمیل، اهمیت آن را در مقایسه با کارهای دیگر در نظر بگیرید.

به عنوان مثال: تصور کنید یک ایمیل توسط مشتری ارسال شده است که در مورد پیشرفت یک پروژه سوال می کند و از شما می خواهند که در اسرع وقت پاسخ دهید. در عین حال، شما وظیفه دیگری برای حل یک مشکل لجستیکی دارید که بر تمام پروژه های موجود تأثیر می گذارد. ابتدا کدام را باید انجام دهید؟

هزینه زمانی پاسخگویی به این ایمیل بسیار ناچیز است، اما مزیت آن نیز بسیار ناچیز است زیرا شما فقط درخواست مشتری را برآورده می کنید. حل مشکل لجستیکی احتمالا زمان بیشتری می برد، اما ارزش آن بسیار بیشتر خواهد بود، زیرا با حل این مشکل شما تمام پروژه های موجود را ذخیره کرده و به نفع کل شرکت کار خواهید کرد.

5 اقدام لازم برای همه افراد تنبل

کمال گرا: لازم نیست همه چیز عالی باشد. برای یک کار هدف تعیین کنید و مقدار زمان و تلاشی را که برای آن صرف می کنید مشخص کنید تا زیاده روی نکنید.

رویاپرداز: فقط برنامه ریزی نکنید. انجام دهید. فهرستی از تمام کارهایی که باید انجام شوند تهیه کنید و آنها را یکی یکی انجام دهید.

فرار/خود خرابکاری: با چالش برانگیزترین کار روز شروع کنید زیرا انجام آن به شما احساس موفقیت می دهد و کارهای دیگر را بسیار آسان تر می کند. اگر کاری دشوار است، آن را به کارهای کوچکتر تقسیم کنید تا آسان تر به نظر برسد.

بحران ساز: سعی نکنید کار را در ساعت یازده انجام دهید. در عوض، از تکنیک های مدیریت زمان استفاده کنید تا همیشه ضرب الاجل را پشت سر بگذارید.

زنبور کارگر: کارهای ضروری و مهم را شناسایی کنید و به جای اتلاف وقت برای کارهای دیگر ابتدا آنها را انجام دهید.

نقطه پایان

ممکن است متوجه شوید که بیشتر ویژگی‌های اهمال‌کننده‌ها به طرز فکر آنها مربوط می‌شود. مردم به دلیل ترس کار را به تعویق می اندازند. به همین دلیل است که تغییر نگرش نسبت به کار می تواند به ما کمک کند تا تعلل را متوقف کنیم.

تغییر طرز فکرتان ممکن است کار بزرگی به نظر برسد، اما با انجام کارهای کوچک هر روز، به نحوه انجام کارتان عادت خواهید کرد – از تعیین اهداف، تقسیم وظایف تا ارزیابی ارزش هر کار.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *